Blog skriebels dag 127 | 23 maart 2016

Liefde gaat haar eigen weg. Verzet is zinloos. Liefde stroomt vanzelf waar liefde samen komen kan. Waar de verbinding ligt die naadloos vloeien wilt. Liefde heeft zo haar eigen spelregels. Eigen voorkeur. Dwingen is hopeloos. Sturen. Richten. Vasthouden. Tegen houden. Bezitten. Bepalen. Willen. Kiezen. Vergeefse moeite. Energie verspilling. We willen zo graag liefde geven. Aan iemand. Aan iets. Aan een doel. Aan de wereld. Maar we vergeten om onze liefde de ruimte te geven. Liefde gaat waar liefde vrij is. Ongehinderd. Onbekommerd. Voortdurend. Liefde verdwijnt niet. Pruttelt vrolijk in ons hart. Altijd. Duikt onder maar komt altijd weer naar de spiegel van ons zijn. Waar en wanneer. Onbekend. Met wie. Onzeker. Hoe. Onduidelijk. Ooit. Jazeker. Weerstand of controle duwen liefde naar een andere stroom. Naar een nieuwe bedding. Met minder obstakels. Met minder sta in de weg. Minder tegengas. Een stroom die gaandeweg soepeler gaat. Sneller gaat. Waar liefde haar gang kan gaan. In blijheid en vrijheid. Liefde toelaten. Dat is de clou. Onvoorwaardelijk...