Blog skriebels dag 121 | 17 maart 2016

Stop met zoeken naar de waarheid. John Barry speelt Suite Indecent proposal. Ik ben het nu al opmerkelijk vaak tegengekomen dat de waarheid voor sommigen onder ons als een oneerbaar voorstel geldt. Als iets dat je niet wilt. De waarheid kan blinkend en stralend voor je staan. In je hand liggen. In je oor fluisteren. Je als een warm bad omringen. En dan nog niet voldoende zijn. Een reden zijn om verder te zoeken. Als je de waarheid gevonden hebt. Doe jezelf dan het plezier om jezelf niet wijs te maken dat je nog even door moet zoeken. Durf dan blij te zijn met het feit dat de waarheid niet in je plaatje past. Dat je kiest voor de onwaarheid. Dat je die liever hebt. Daar meer van houdt. Dat scheelt een hoop tijd met vergeefs doorgraven. Vergeefs doorgronden. Vergeefs doordenken. Die tijd kun je fijn aan iets anders besteden. Aan genieten van de onwaarheid bijvoorbeeld. Alles brengt je verder. De onwaarheid ook. Maar begin met eerlijk je eigen oneerlijkheid lief te hebben. Dat groeit fijner. Dat maakt blijer ook al zit je bewust ernaast...