Blog skriebels dag 110 | 6 maart 2016

Black zingt This is life. Have it tattooed on the inside of your pink and sleepy eyelids this is life. If you're old enough to face it you're old enough to fake it. Black zal ook nooit meer zo mooi het licht zien als zijn teksten uitstralen. Een auto ongeluk bleek zijn fatale ticket uit dit ondermaanse. Niets verroert zich nog. Zit hier heerlijk zen op mijn bank. De dag houdt nog zijn adem in. Verandering hangt in de lucht maar geeft zijn geheimen nog niet prijs. Een gevoel van vrede drijft door me heen. Heel aangenaam. Het blijft een mysterie hoe mijn weg zich verder gaat ontvouwen. Een belangrijke stap heb ik onlangs gezet. Dat alleen al heeft veel in beweging gebracht. Merk dat ik me de ruimte moet gunnen om dat fijn te laten indalen. Daar is deze zondag het perfecte vehicle voor. Mijn hand gemalen met de hand gezette koffie smaakt in elk geval stil makend. Dido zingt op de achtergrond White flag. Overgave. Me overgeven aan de lijn die ik gekozen heb zonder te weten door welke woeligheden het nog gaat leiden. The wild wild sea zingt Sting. Voegt een snufje dromerigheid toe die graag wil uitdijen. Ik zit in een bootje dat zijn eigen koers vaart. Gaandeweg zal ik wel ontdekken welk land zich gaat openbaren op het einde van de einder. Gewoon goed zorgen voor het bootje. Het midden aanhouden. Er is genoeg stroming. De wind in mijn rug. De rest zal vanzelf duidelijk worden...