Blog skriebels dag 113 | 9 maart 2016

Oh! The longing zingt Absynthe Minded. Verlangen doet je liefde de das om. Liefde heeft ruimte nodig. Verlangen maakt dat je liefde aan iets of iemand koppelt. Verlangen maakt dat je liefde buiten jezelf materialiseert. En dan ben je reddeloos verloren. Dan heb je ze plakken. Gruwelijk. Verlangen vuurt je focus aan. Focus helpt je in het geheel niet om het geheel in de smiezen te houden. Focus heeft daar geen oog voor. Let niet op het geheel. Focus zoomt in naar het object van verlangen. En dan ben je serieus in de aap gelogeerd. Focus is nuttig. Maar niet inzake liefde. Dan is het fnuikend. Dan werkt het erbarmelijk. Focus maakt dan afhankelijk. Op een ongezonde manier. Alan Parson's Project zingt Turn of a friendly card. The game never ends if your whole world depends on the turn of a friendly card. Liefde zit in je. Alles zit in je. Liefde kun je niet naar verlangen. Jouw geluk hangt niet af van de liefde van een ander. Van iets anders. Jouw geluk is jouw liefde. Altijd gelukkig zijn is zoiets als altijd willen dat de zon schijnt. Zinloos om maar te verlangen. Geluk en ongeluk wisselen stuivertje. Maar jouw liefde. Daar kun je rond de klok contact mee maken. Gelukkig of ongelukkig. Zonder voorwaarden. Zonder jezelf in te leveren om iets terug te krijgen dat op liefde lijkt maar niet jouw liefde is. Anders word je die zonnebloem die compleet op een zon gericht is buiten jou. De mooiste liefde is de liefde die jou vrij laat. Vrij om je liefde te laten stromen. Niet bepaald. Niet voorbestemd. Richt je naar de zon in je. Dat baadt lekkerder.. Dat straalt feller...