Blog skriebels dag 123 | 19 maart 2016

Open Your eyes to the morning. 4 Hero zingt Morning Child. Mijn iPod is aan het werk. Onverdroten. Onvermoeibaar rollen de liedjes naar buiten. Streelt me met woorden of zonder. Legt een tapijtje van behaaglijkheid. De rode loper om mijn dag fijn te beginnen. Zelf ben ik nog niet zo actief. Zit nog met een been in de wakker word modus. Hou van doelloos drentelen op dit tijdstip. Van dom voor me uitstaren. De puzzelstukjes maken nog geen contact in mijn hoofd. Lekker gevoel is dat. Voelen wat er in me omgaat. Zonder mijn aandacht te richten. Simpel waarnemen. Niets doen. Geen actie. Kijken. Voelen hoe ik sta. Hoe mijn duim de tekst naar voren tovert. Naar mijn ruimte. Naar de aanzet van een bescheiden schommelen op de muziek. Je mag het dansen noemen. Is het ook. Ik dans meer van binnen dan van buiten. Hoe de glimlach in duet gaat met mijn voeten. Hoe mijn heupen invallen en de dans groter maken. Uitbundiger. Dansen op een liedje waar ik niet van zou denken dat het zou kunnen. Maar het gebeurt tegen de verdrukking van mijn eigen gedachten in. Ik ben dankbaar dat mijn gevoel niet luistert naar mijn denkbrij...