Blog skriebels dag 111 | 7 maart 2016

You will find peace of mind. Earth wind & Fire zingt That's the way of the world. Maurice White strooit uit zijn keel een gloedvolle basis van soul, terwijl Philip Bailey met zijn kenmerkende hoge stem Hearts desire erover heen drapeert. Soms krijg je kadootjes in de schoot geworpen die je pas veel later gaat waarderen. Dan eerst werkelijk het gebaar weet te schatten dat iemand maakte. Earth Wind & Fire is zo'n kado. 35 jaar geleden aangereikt en nu pas begrepen. Ze zouden optreden in de Ahoy in Rotterdam. Een spectaculaire show waar ik bij kon zijn omdat de vader van mijn vriendinnetje zijn plek opgaf zodat zijn dochter haar vriendje mee kon nemen. Mijn eerste grote concert. Een optreden dat nog steeds in mijn geest voort speelt. De drummer kwam al drummend uit het podium omhoog. Wat een begin. Wat een beeld. Onvergetelijk. Afgelopen zondag in Keulen genoten van Muse. Mijn derde grote concert. Daartussen een rijkgeschakeerde potpourri van festivals, bescheidenere optredens en Elvis Costello in de Heineken Music Hall. Ben spaarzaam met grote concerten. Vergeleken met dat eerste grote concert in alle opzichten de overtreffende trap. Groter grootser. Alles uit de kast. Spectaculair. Indrukwekkend. Meeslepend. Vliegende drones. Videoprojecties. Passie. Bombast. Daverend licht. Uitzinnig veel meer mensen. Waanzinnig imponerende Lanxess arena. En sfeer. Wat een sfeer. Mezelf onderdompelend in klappen zingen schreeuwen en dansen. Vol overgave. De vader toen was jonger dan ik nu. Het plezier dat hij opgaf om zijn dochter een plezier te doen was aanzienlijk. Begrijp ik nu. Toen zag ik alleen de buitenkans voor mij. Helemaal omdat hij lyrisch was van dit briljante ensemble. Toen minstens zo briljant als Muse nu. En de geschiedenis heeft de neiging om te herhalen. Ook toen werd het oorspronkelijk idee wie wel en wie niet zou gaan ingehaald door de werkelijkheid. En nu weer. Ook nu waren de vooropgestelde plannen anders. En verhip het pakte radicaal anders uit. Het feest der onwaarschijnlijkheden duurt voort. Ook dat is The way of the World. We kunnen plannen maken totdat we een ons wegen, maar de werkelijkheid heeft daar vaak een heel ander idee over. Je daaraan overgeven maakt leven makkelijker. Fijner ook. Levert meer verrassingen op dan je ooit zou kunnen bedenken...