Blog skriebels dag 125 | 21 maart 2016

Iedereen heeft het recht om te zijn zoals hij of zij nu is. Wil je vastzitten? Zit heerlijk vast. Wil je zweven? Zweef grondig. In de klem. In de knoop. Lage vitaliteit? Leef je uit. Ontdek wat daarin voor je verborgen zit. Welke inzichten geduldig op je wachten om onthuld te worden. Jij kiest. Jij wilt. Jij draagt de volle verantwoordelijkheid. Dus geniet. Of geniet niet van de uitkomst van je wil. Het is jouw vrije wil. En vrijheid of recht komt met verantwoordelijkheid of verplichting. Met consequenties. Dus kruip niet in de slachtofferrol, maar ga trots staan voor je keuze. We zijn uniek. Wees uniek. Durf je op de borst te slaan als je in de put zit. Of hopeloos verward of volkomen ernaast tast. Doodziek bent. Of je hart met bloed doorlopen ogen van respect afdwingende volhardendheid niet volgt. Zelfs in je meest karige toestand van zijn, ben je nog steeds een waardevol ingrediënt in het geheel. Het belangrijkste zelfs. Je bent perfect zoals je nu bent. Vervul je rol met verve. Durf die stralende ster te zijn, waardig voor een Oscar. Iemand die de rol van zijn leven speelt. En weet. De Oscar gaat meestal naar iemand die in een lijdensweg verkeert. Volkomen onbegrepen wordt. Een misfit. Dat soort talent krijgt de hoofdprijs. Maar ben je die rol zat, want aan alles komt ooit een einde. Durf dan ook een compleet andere rol te aanvaarden. Typecasting is onverstandig. Is meer van hetzelfde. Dan loop je in cirkels die je al kent. Alleen de poppetjes zijn anders. Staan anders. Kies dan uit de rest van het menu. Uit het onbekende spectrum van jezelf. Daar ligt nog meer groei op je te wachten. Met hetzelfde engelengeduld...