Blog skriebels dag 50 | 6 januari 2016

Waar oorzaak gaat komt gevolg. Gevolg bestaat niet zonder oorzaak. Wit bestaat niet zonder zwart. Het licht kan niet zonder donker. Vreugde is maatjes met verdriet. Alles werkt in cirkels. Het een volgt het ander op. Logica van de koude grond. Mooie nuchterheid. De natuur laat het ons elke dag weer zien. Eb volgt op vloed en omgekeerd. Kijken naar de gevolgen geeft je aanwijzingen voor oorzaken. Elk gevolg heeft een oorzaak. Oorzaak is een ander woord voor keuze. Die keuze pruttelt omhoog uit ons denken. Wat je denkt bepaalt je doen. Dat zet een heel ratelwerk aan gevolgen in werking. Telkens weer. Elk moment weer. Einstein riep in zijn tijd al dat we de oplossing niet kunnen vinden vanuit het denken dat het probleem heeft veroorzaakt. Onze keuze heeft het probleem veroorzaakt. Wij zijn zelf de oorzaak. Door de eeuwen heen, sinds het begin van beschaving staan er mensen op met een heldere kijk op dingen. Die anders denken. De meest opvallende verspreiders van helderheid redden het niet. We hakken ze de kop af. Verketteren ze. Knopen ze op. Jagen ze aan het gif. Plato. Jesus. Martin Luther King. De lijst is lang en indrukwekkend. We hebben moeite met helderheid. Verkeren liever in het donker. Hoe scherper de helderheid. Hoe krachtiger de schaduw. Kwestie van evenwicht. Alles hangt met elkaar samen. Einstein heeft nog geluk gehad. Maar dood brengt leven. De boodschap gaat harder stralen door de dood. Een schitterende paradox. Gaat het je goed. Zie wat je daarvoor hebt gedaan. Ga voort met doen. Gaat het je slecht. Ook daar heb je iets voor gedaan. Verander je doen. De logica blijft onveranderd van kracht. Wij springen te snel naar de modus daar gaan we iets aan doen of daar kan ik niets aan doen. Maar daarmee pak je de kern niet. Daarmee reageer je op symptomen. Wat doe je ervoor om het slecht te hebben. Wat heb je ervoor over. Dat vertelt een ander verhaal. Werpt ander licht. Dat geeft je onbewustzijn meer lucht. Emiliana Torrini zingt Sunnyroad. Om bij een probleem te komen moeten we alles kappen dat niets met het probleem van doen heeft. Het dode hout. De ruis. De symptoom bestrijding. Anders denken. Meer objectief. Is het terecht wat ik denk. Is het terecht wat ik doe. Is het mijn probleem. Is het een probleem van de ander. Bij de Grieken ontstond een stroming die we kennen als de stoïcijnen. Ze hadden een hele eenvoudige grondregel om naar jezelf te kijken. Haeven zingt Finding out more. Van Epictetus een Romeins stoïcijns filosoof stamt deze tweeduizend jaar oude uitspraak: geef me de moed te accepteren wat niet in mijn vermogen ligt, de kracht om alles te doen wat in mijn vermogen ligt en de wijsheid tussen die twee onderscheid te maken. Stoïcijnen hielden van observeren. Om een probleem op te lossen moet je naar je eigen gedrag, naar je eigen keuzes durven kijken. Naar je denken. Naar de context die je om je heen gecreëerd hebt. Naar belemmeringen die je hebt ingebouwd. Daarin zit de oplossing verborgen. We hebben de neiging om onszelf te blokkeren. Dwars te zitten. De kleur van ons denken bepaalt de kleur die we tegenkomen. Daar hebben we anderen helemaal niet voor nodig. Vrijheid begint van binnen. Begint bij de bron. Begint bij jou. Bij mij. Vrijheid start vandaag. Nu. Durf jij vrij te zijn...