Blog skriebels dag 51 | 7 januari 2016

Alt-J zingt Tessallate. Moest de betekenis opzoeken. Met mozaïek bekleden ontdek ik vlotjes op internet. Oneindige vraagbaak. Vond vroeger al dat weten waar te vinden belangrijker was dan in je knar pompen. Dat schept meer speelruimte om te begrijpen ipv de drang te koesteren om te willen onthouden. Alt-J geldt als de nieuwe Radiohead leer ik via iTunes. Muziek die je langzaam omhelst om niet meer los te laten. Geen fastfood. Lekker slow. Mijn soort muziek. Teksten die niet meteen hun geheimen met je delen. Je moet ervoor gaan zitten. Geduldig zijn wat het in je openbaart. Ken ze pas sinds kort. Nog niet weten te doorgronden. Besef dat ik te weinig aandacht besteed. Een uitdaging. Nieuws ontdekken. Elke dag weer een kans om je spectrum te verheffen. Te verbreden. Dat maakt me blij merk ik. Alt-J zingt Dissolve me. Los me op. Laat me smelten. Daar ben ik dus mee bezig. Ik laat het dromerig smelten in mijn oren als een verrukkelijke chocolade truffel op mijn tong. Het valt mooi op de plaats. Timing is wonderlijk. Niets dan tijd. Tijd genoeg om te genieten van opmerkelijke ontmoetingen. Mensen, muziek, films. Kleine mozaïekjes die samen een kleurrijk geheel vormen. Die mijn leven onstuitbaar verfraaien. Een bakermat van eindeloos plezier...