Blog skriebels dag 53 | 9 januari 2016

The Police zingt So lonely. Sting stelt In this dessert I call my soul. I always always play the story roll. Alleen is natuurlijk helemaal niet synoniem voor eenzaam. Alleen is een puur ander uitgangspunt dan eenzaam. Alleen is een feit. Eenzaam is de uitwerking die je eraan geeft. Eenzaam is een negatieve basis om op te bouwen. Je bouwwerk zal dan altijd bestaan uit eenzaamheid. Je kunt niet ontsnappen aan jezelf. Daar waar jij je tegen afzet. Dat maak je sterker. Dat krijgt onbedoeld jouw onverdeelde aandacht. Dat wordt jouw basis voor vertrek. Duw je angst weg dan raakt jouw zijn doordrenkt met vrees. De vrees om bij angst uit te komen. En vroeg of laat gaat dat ook gebeuren. Alleen durven zijn. Daarvan genieten. Op jezelf zijn. Je eigen plek weten. Jezelf weten. Als je niemand nodig hebt om je angst voor eenzaamheid af te leiden dan kun je in vrijheid met iemand zijn. Dan mag je iemand nodig hebben om je leven te delen. Want dat lukt niet in je eentje. Fijn samen is genieten van alleen. Blij zijn wanneer er niemand om je heen is, is blij zijn wanneer je met iemand bent. Je eigen tong voelen als je haar lippen streelt. Je eigen huid voelen als haar vingertoppen jou beroeren. Bewust van jezelf in het samen. Bewust van de ander in jouw ruimte. Grenzen proeven. Genot smaken. Extase bewerken. Zonder oogmerk. Het bijzondere in het gewone opmerken. Het gewone is verre van vanzelfsprekend. Het verdient aandacht. Het verdient aanwezigheid. Telkens opnieuw jezelf herinneren hoe mooi eenvoud kan zijn. Een maaltijd delen. Een eeuwigheid delen. Tijd verglijdt anders. Samen inhoud geven. Elkaar inbrengen. Een fontein van verrukking...