Blog skriebels dag 65 | 21 januari 2016

Gezond egoïsme. Gezonde arrogantie. Gezond de oren wassen. Gezond de ander met de rug tegen de muur zetten. Er is groot verschil tussen een houding aanmeten en een houding gebruiken. Het ene heeft te maken met jezelf staande houden. Nodig hebben. Vanuit frustratie of ander gebrek. Je compenseert een innerlijke leegte met uiterlijk vertoon. De leegte blijft zodra je stopt met jezelf verstoppen in iets wat je jezelf hebt aangeleerd om jezelf overeind te houden. Het betere voorwenden. Dat kost veel energie. Je loopt op je tenen. Levert angst op. Bang voor de ballon die doorgeprikt wordt. Zo'n houding kun je niet laten varen zonder de pijn te ervaren die eronder zit. Je bent haast verplicht om je zo op te stellen anders red je het niet. Ga je onderuit. Kom je in je eigen shit terecht. Het ander heeft te maken met meestromen. Meegaan in wat nodig is op dat moment. Heeft te maken met duidelijk zijn. Duidelijkheid die van je gevraagd wordt. Vanuit een vreugdevol hart. Vanuit volheid. Vanuit vrijheid. Innerlijke vrijheid. Je weet dat je niet arrogant bent, dat je geen egoïst bent, maar de situatie vraagt om arrogantie, vraagt om egoïsme. Om dominantie. Om autoriteit. Dat kan alleen maar als jij het niet werkelijk nodig hebt. Als je vrij bent om het wel of niet te gebruiken. De scheidslijn daartussen luistert heel nauw. Oplettendheid is geboden. We hebben een breed scala aan kwaliteiten. Aan kanskaarten. Die mogen we allemaal gebruiken. Dat is onze ruimte. Onze speelruimte. Oordeelkundigheid is noodzakelijk. Veroordeel vooral niet. Oordeel niet vooraf. Doe gewoon. Ontdek wat nodig is op welk moment. Dat kan alleen maar door goed naar jezelf te luisteren. Door goed bij jezelf te blijven. Eerlijk te zijn. In de gaten te hebben wat je doet. Aandacht is key. Niets hoeven bewijzen. Niemand hoeven overtuigen. Een schoft zijn vanuit een lieve inborst. Een klootzak met een goed hart. Ergens op duwen, ergens tegen aan schoppen omdat je weet dat er iets veel mooiers onder klem zit. Iets waarachtigs. De leugen ontmaskeren. De façade doorprikken. De leegheid bloot leggen. Dat vraagt moed. Soms meer moed dan je lief is. I belong to you zingt Muse. How much pain has cracked your soul. How much love will make you whole. We hoeven niemand heel te maken. We zijn heel. We hebben alle liefde in ons. We zien het alleen niet. Hoe blind willen we zijn. Een gezonde blikseminslag, een goede donderslag in je vastigheid doet wonderen om weer te zien hoe het zit. Om weer te doen wat je werkelijk wil. Om weer terug op je lijn te komen. Lucie Silvas zingt Nothing else matters. Forever trust in who we are...