Blog skriebels dag 44 | 31 december 2015

Guns 'n Roses zingt November rain. Coldplay zingt Fix you. Pink Floyd zingt Wish you were here. De Top 2000 nadert zijn ontknoping. Dankzij Parijs staat Imagine van John Lennon op 1. Trieste aanleiding. Hoopvol liedje. Stil staan bij het afgelopen jaar. Alles kruipt naar het hoogtepunt. Naar oud op nieuw. Aftellen. Het jaar in ogenschouw nemen. Mijn jaar was verbijsterend. Met geen pen te beschrijven turbulent. Een achtbaan. Het optrekken was ronduit open. Verwachtingsvol. Wist op 1 januari volstrekt niet wat voor een wilde rit het lot voor me in petto had. De afdaling ging krijsend hard. Verwoestende eerste bocht en meteen ondersteboven over de kop. Het besluit om uit elkaar te gaan. Een paar heftige bochten door het donker. De technische afwikkeling. Een stukje vlak. En dan weer een serie bochten, schroeven, loopings. Abrupt. Snel opeenvolgend. Mijn adem bleef bijna achter. Om uiteindelijk in de uitloop terecht te komen. Waar het treintje zijn vaart verliest en uitbolt. Het rustige vaarwater. Dit moment. De relatieve kalmte. Bijkomen. Recapituleren. Evalueren. Genieten vooral. Veel heb ik weten te transformeren in de afgelopen 12 maanden. Veel geleerd. Zeldzaam jaar. Cruciaal. Bruce Springsteen zingt I'm on Fire. Ik heb zin in deze fase. Vooraf kijk je huizenhoog op tegen een verandering waarvan je weet dat die alles overhoop gaat halen. Achteraf pluk je de vruchten van je stoutmoedigheid. Verrassende vruchten. Er is veel in gang gezet. Er is veel vrijgekomen. Ongelooflijk veel energie die nu stroomt in een richting die meer en meer mijn eigen signatuur draagt. Een nieuw samen. Onverwacht. Het resultaat van mijn frustratie onverdund ventileren tijdens een luchtzak. Zwakte blijkt een sterkte. Een kans. Een nieuwe ontwikkeling. Pril maar lekker... The Police zingt Spirits in the material World. Mijn ziel gedijt bij meer luchtigheid in deze stoffelijkheid. Ik ga daar meer aandacht aan schenken...