Blog skriebels dag 55 | 11 januari 2016

David Bowie zingt Space Oddity. Vanaf vandaag zal David voor eeuwig in de ruimte rond dwarrelen. Het is een mooi beeld maar het afscheid schrijnt dieper dan gedacht. Ik zette een moment daarvoor de radio aan en daar is out of the blue het bericht van zijn overlijden. Bij sommige mensen heb je een gevoel van onsterflijkheid. De werkelijkheid is natuurlijk anders. David zingt Golden years. De radio kan vanzelfsprekend niet weten dat dit nummers zijn die op mijn Magic Vibes lijst prijken. Niet hoog maar wel erin. Mijn lijst telt niet af naar nummer 1. Het is een verzameling van liedjes waarvoor je me altijd kunt wakker maken. Waarvoor ik wakker mijn ogen dicht maak. David zingt Let's dance. Geproduceerd door Nile Rodgers van Chic. Een dinosaurus met sprankelende ideeën. De man die ook goede dingen heeft gedaan voor Pharrell Williams. Mijn benen laten zich meevoeren in het ritme. Mijn voeten doen mee. Sta heerlijk ingetogen te dansen voor het raam. Muziek heeft magische kracht. David zingt The Jean Genie. Het hoogtepunt van menig feest waar ik voor draaide. Ingetogen wordt al uitbundiger. Mijn hele lijf is nu aan zet. Plezier neemt het over van de Blues. Dank je David. Het waren sjieke jaren. Je muziek wordt ouder dan jij. Zoveel is zeker...