Blog skriebels dag 136 | 1 april 2016

Veel lijntjes tegelijk zorgt niet voor een snellere ontwikkeling. Een les die ik me gaandeweg eigen heb gemaakt met veel geworstel. Door tegen mijn eigen muren van overtuiging op te lopen. Als je veel ideeën hebt, is de verleiding groot om veel ideeën te implementeren. Veel sporen uit te zetten. Maar veel sporen leiden naar verwarring. Want waar ben je nu echt goed in. Wat kunnen mensen bij jou komen halen. Wat is je onderscheidend vermogen. Veel sporen vragen ook om veel onderhoud. Je energie raakt versnipperd. Raakt verdund. En daarmee het effect van wat je doet. Dus vertraagt je ontwikkeling. 1 lijn pakken en die helemaal volgen. Uitdiepen. Vervullen. Daar zit kracht in verborgen. Daarin schuilt meerwaarde. Maar het vraagt meer moed. Meer vertrouwen. Dit is waar ik voor sta. Dit is wie ik ben. Ga er maar aanstaan. Puur kleur bekennen. De veiligheid afwerpen. Je niet meer verbergen achter de zekerheid dat het altijd een andere richting op kan. Dat je altijd wel iemand zult aanspreken. De juiste aanspreken dat is een hele toer. De juiste lijn uitzetten geeft je ontwikkeling vleugels die langer bijblijven. Die harder gaan. Sneller naar een slotsom voeren. Zodat je effectiever kunt afstrepen of aanstrepen waar voor jou de klemtoon ligt. Waar jij het mooiste klinkt in het geheel. Ga voor je eigen toon. Hoe die ook klinkt...