Blog skriebels dag 158 | 23 april 2016

Sommige ontwikkelingen raken je in het donker. Als je er niet beducht op bent. Er niet op rekent. Niet mee bezig bent. Je krijgt wat je wenst. Maar vaak hebben we niet in de gaten wat we gewenst hebben. Weten we de vraag niet meer. Terwijl er wel een antwoord ligt. Nog helemaal nadampend. Vers uit de wonderlamp met eindeloze wensen. Onze wenskracht is oeverloos. Dan zie je nog wel eens eentje over het hoofd. En sommige wensen manifesteren zich vrijwel direct. Die zijn niet te missen. Die moet je zien in het juiste verband. Mumford & Sons zingt Thisle & weeds. I will hold on klinkt het heel overtuigend. Wordt nog even ferm herhaald. Don't cover yourself with Thisle & weeds. Ik vertaal het even vrij als maak jezelf niet kleiner dan je bent. Verstop je niet. Durf te zijn wie je bent. Vraag wat je wil. Blijf trouw aan wie je bent. Een hele litanie aan associaties die natuurlijk volkomen subjectief en onbetrouwbaar zijn. En daardoor juist betrouwbaar. Het laat iets zien van mij. Sinds mijn IPod aan het Grote Door Elkaar Gooien begonnen is, zit ik om de haverklap met mijn neus in het display om te kijken wie nu uit de boxen klinkt. Daar zitten mooie verrassingen tussen. Mijn eigen verrassingen want ik heb ze erin gezet. Bijna achteloos. Maar ook achteloos levert iets moois op...