Blog skriebels dag 143 | 8 april 2016

Mijn douche blijkt een bron van helderheid. Het verkwikt mijn geest en laat me duidelijker zien wat ik doe. Dat maakt het tot een heerlijk dubbelloops fenomeen want zuiverheid was al een aardige hoofdattractie. Mooie bijvangst voor een mooie zelfverlakker. Dat begin ik nu te zien. Ben een sympathieke wirwarmaker. Slim maar niet zo slim. Een liefhebber van 2 stromen, achterdeuren en uitwijkmogelijkheden. Zet graag 2 sporen tegelijk op. Mijn voorkeur plus een parallelweg. Mijn optie voor de zekerheid. Dat brengt gaandeweg twijfel met zich mee. Ik ga niet vol voor optie 1 waardoor optie 1 eigenlijk niet alle kansen krijgt. Door mijn eigen toedoen is mijn aandacht verdeeld die met een half oog optie 2 in de gaten houdt. En zo sluipt de onzekerheid erin. Wat is nu het juiste, terwijl ik weet wat het juiste is. Om deze eigen gordiaanse knoop te ontwarren laat ik het vervolgens aan lot over om de vervolgstappen te kunnen maken. De optie die het sterkste aan me trekt of de meest gunstige beweging maakt. Daar zet ik mijn volgende kaart op. Niet zo slim dus. Ik hou blijkbaar van verwarring. Hou van dubbelbeeld. Vanaf nu 1 lijn. Gaan doen wat ik weet. Illusies opblazen. Ik ga met veel plezier ontdekken of dat lukt...