Blog skriebels dag 29 | 16 december 2015

Dromen. Propaganda zingt Dream within a Dream. Dromen zijn magisch. Belangrijk ook. Ze brengen ons in beweging. Zetten ons aan om te veranderen. Maken ons creatief. Houden ons gezond. Dromen zijn grenzeloos. Maar grenzeloos dromen brengt je in de problemen. Maakt je los van het nu. Laat je niet meer genieten van de werkelijkheid. Van al het mooie onder handbereik, het mooie in jou. Met uitzondering van alom aanwezige liefde is elke vorm aan grenzen gebonden. Punten op de einder zijn aanlokkelijk maar bepaald niet nu. Een prachtig vergezicht maar geen realiteit. Die grens moet je durven onderkennen. Het is niet wat er op dit moment is, maar waar je graag naar toe wil. Dat werpt een schaduw over dit ogenblik. Maakt wat er nu is minder aantrekkelijk, minder genoeg. Dat schept een spanningsveld. Dat vraagt om een heel goed evenwicht. Om goed stilstaan. Want vanuit welk punt start je de reis. Vanuit overvloed, dus volledig toelaten wat er is, genieten van wat je hebt, blij zijn met wie je bent. Of vertrek je vanuit missen, tekort komen, ontevreden zijn met je huidige omstandigheid of hoop je het daar of dan beter te krijgen. Het goed hebben zit in dit moment. Niet dadelijk, dat is de wortel waar de ezel achteraan loopt. Het is nu goed of niet. Is het nu niet goed, verander nu wat je doet. Hou jezelf tegen het licht en zie waar je de mist in gaat, waar je optelsom mank gaat. Kijk naar de feiten. Eerlijk. Verre van eenvoudig. Want we maken feiten graag kloppend. Vullen de ontbrekende gaten op. Graag kloppend maken, overal een oplossing voor vinden, ergens iets van maken is mijn kracht en tegelijk mijn grootste valkuil. Ik hou van problemen oplossen. Ze maken me blij. Ze geven me de kans om mijn talent in te zetten. Hou je van problemen dan heb je problemen nodig om blij te zijn. Tel ik 1 plus 1 bij elkaar op dan vormen problemen de uitkomst van mijn optelsom. Ik leer om onderscheid te maken tussen professioneel gedijen in probleem overvloed om mensen uit de knoop te begeleiden en privé te genieten van probleem tekort. Hoe doe ik dat? Door een goed gevoel aan te wakkeren van binnenuit en niet door problemen aan te trekken van buiten die mij een goed gevoel geven als ik ze oplos. Dat realiseren houdt me bij de pinken. En tegelijk weet ik dat dit voor mij meteen ook een uitdaging van formaat is. Van het probleem afblijven om het op te lossen. Hersenbrekende tegenstrijdigheid. Misschien moet ik nog wat harder mijn vingers branden om met mijn vingers van dit probleem af te blijven, want ze jeuken alweer om in actie te komen. Toch maar even niet doen. De weg voert vanuit dit naar het volgende punt. Is dit fijn dan blijft dit fijn. Al die fijne ditjes achter elkaar vormen een fijne lijn... En waar dat heen voert. Ik laat me graag verrassen...