Blog skriebels dag 25 | 12 december 2015

Keane zingt She had no time. Hij mijmert So you think your days are ordinary. Leven is gewoon en tegelijk verre van gewoon. Je komt ogen en oren tekort om alles mee te krijgen. Pure verwondering in een notendop. Een oogopslag. Een glimlach. Blijrimpels. Huid onder je vingertoppen. Zachtheid. Schitterende kleinoden van verrukking. Makkelijk te veronachtzamen. Makkelijk over het hoofd te zien. Je aandacht raakt makkelijk gevangen door iets anders. Iets buiten dit moment. Iets buiten jou. Iets in je denkbrij. Je bent hier en eigenlijk ergens anders.  We missen het leven zoals zich dat nu in al zijn schoonheid aan ons ontvouwt. En verlangen dan het volgende moment naar wat we zojuist niet meekregen. Erg indirect en omslachtig. Weinig zinvol. Bewust erin staan is de sleutel. Dit moment telt. Er is geen ander moment. Hier zit alles in. Dit ben jij. Dit is het resultaat van je keuze optelsom. Is het mooi, geniet. Is het niet mooi, verander wat je doet. Dit ogenblik neemt me de maat. Durf ik daar naar te kijken. Van te genieten. Ja is mijn antwoord... Hoe dat uitpakt... Grote verrassing...