Blog skriebels dag 24 | 11 december 2015

Ian Brown de voormalige voorman van The Stone Roses zingt F.E.A.R. Een verrassend liedje dat de hele tijd met die 4 letters speelt en zinnen vormt. Spelen met je eigen angst. Is minder makkelijk dan ik zou hopen. Alles wat we doen, doen we vanuit het goede. Dat is bijna onbevatbaar. Ook als we uiteindelijk in de bagger belanden of zelfs een wereldwijde catastrofe veroorzaken met ontzettend ernstige gevolgen. Alle ellende is er om ons beter te maken. Is goed. De grootste blunders schenken ons het mooiste inzicht. En wat doen wij. We proberen geen fouten te maken. Proberen fouten te vermijden, af te schuiven, te verdonkeremanen of keihard te ontkennen. Dan ontkennen we ook het inzicht. Ook het weten dat daaruit omhoog sijpelt. Veel grote ontdekkingen vloeien voort uit schitterende vergissingen. Blijkbaar mag dat niet. Tegenwoordig nemen we onze verantwoordelijkheid door onze verantwoordelijkheid niet te nemen, maar van ons af te schuiven. En nemen als klap op de vuurpijl de verantwoordelijkheid voor de ander over als onze verantwoordelijkheid. Daar voelen we ons goed bij. Leuke stoelendans. En als de muziek stopt blijft de verantwoordelijkheid geduldig staan totdat we weer zover zijn om ernaar te kijken. Zouden we werkelijk naar de stress te durven kijken die ons teistert dan zouden we in alle eerlijkheid mogen vaststellen dat ons bewustzijn ons toch behoorlijk in de steek laat. Angst is nuttig. Angst om fouten te maken is zinloos. We zullen fouten maken. Dat zit in het spel. Leren van fouten is een kunst. Ikzelf kies graag voor de woordenbrij om af te leiden van iets waar ik moeite mee heb. Moeite met mijn eigen fouten. Mijn eigen onvolkomenheden. Ik hoef niet bang te zijn dat ik imperfect ben. Dat ben ik. We belichamen de perfecte imperfectie. Iets anders hoef ik er niet van te maken want daaraan valt niet te ontsnappen. De angst om kwijt te raken brengt me dichter bij verlies. Verliezen zal ik. Vroeg of laat. Kan daar ook met een glimlach naar kijken. Dan kan ik genieten van verlies en genieten van wat er is. Want waar verlies is, zit ook winst. Dat heet beter weten. Kijken naar het geheel. Zet alles in een ruimer perspectief. Blij zijn met geheel. Mijn focus durven loslaten. Mijn inzoomneiging lekker laten waaien. Nu. En elk moment weer...