Blog skriebels dag 20 | 7 december 2015

Terecht komen op iemands bucketlist lichtjaren voor het moment is even slikken. Er schuilt eer in en humor. Het is ook heel slim eigenlijk. De ideale bucketlist laat niets te wensen over en kent slechts 1 wens. Naar hartelust willen rennen over de eeuwige jachtvelden. Dus verzamel vooral geen spijt. Dat levert uitsluitend berouw. Doe waar je hart naar uit gaat en maak van je hart bij voorbaat geen graftombe. Dat levert veel meer geluk nu op. Hoeveel geluk durf je jezelf toe te staan. Een vingerhoedje af en toe als delicatesse of bakken vol onversneden geluk elke dag. Beter nog elk moment. Geluk is een keuze zo luidt een gevleugelde uitspraak. Maar dat is natuurlijk maar de helft van het verhaal. Want als geluk een keuze is, dan is ongeluk ook een keuze. Die verantwoordelijkheid, willen we die dragen of schuiven we die vlotjes door naar de ander of iets anders. Ongeluk is zelfs hard werken. Niet naar jezelf luisteren, over je grenzen gaan. Dat gaat niet zomaar. Daar moet je iets belangrijks voor over hebben. Jezelf... Jezelf opofferen kan heel nobel lijken, maar of het nobel is. Je vitaliteit, je gemoedsrust zijn duidelijke maatstaven wat dat geluk offeren met je doet. Iets over hebben voor de ander kun je niet werkelijk als je niets over hebt voor jezelf. Je geeft iets wat je zelf niet wilt hebben. Wat laat je de ander zien? Dat niet jezelf zijn de weg is. Geen fijne weg lijkt me zo... Jonathan Jeremiah zingt happiness. Wat heb je nodig om gelukkig te zijn. Only bare necessities... Zo is het. Je hebt niet veel nodig om gelukkig te zijn. Het begint met goed luisteren naar jezelf. Openstaan. Wat is fijn, wat is niet fijn. Meer niet. Minder niet. Heel eenvoudig. Geluk ligt voor het oprapen. Ik kan het mis hebben...