Blog skriebels dag 92 | 17 februari 2016

Ware vrijheid is net als ware liefde onvoorwaardelijk. Steve Winwood zingt While you see a chance. Are you still free. Can you be. Ware vrijheid. Dat moet je kunnen. Verre van eenvoudig. Volkomen zonder handvaten. Nul houvast. Niets om je aan op te trekken. Alleen iets fragiels en subtiels. Jij. Vertrouwen op jezelf. Daarvoor is bewustzijn onmisbaar. Onontbeerlijk. Zonder dat bewustzijn is ware vrijheid onmogelijk. Dan wordt het een dictaat. Je eigen dictatuur. Dan zit je gevangen in je eigen web met eisen die je stelt aan de vrijheid. Dan gaat jouw streven naar vrijheid met jou op de loop. En dan ben je niet vrij. Eigenlijk heel logisch allemaal maar moeilijk in de praktijk te brengen. Want voor je het weet heb je iets geplakt op de vrijheid. Een idee van vrijheid is al een sticker waar je over gaat struikelen. En ware liefde is eenzelfde laken een pak. Vrij zijn met elkaar vraagt aandachtigheid. Vraagt opletten wat het van je vraagt. Kun je dat vrij geven vanuit een blij hart dan zit je goed. De minste of geringste hint van spanning zijn een waarschuwing dat er voorwaarden in het spel zijn. Iets willen. Iets verlangen. Iets verwachten. Iets schuurt. Je eigen voorwaarden die spelbreker zijn. Wrong romance. Break it. We zijn onze grootste bedreiging voor geluk. Niemand anders. Niemand is meer bewust wat werkelijk fijn voor ons is dan wijzelf. Dan ikzelf. Jij bent, ik ben zelf verantwoordelijk. Niet de ander. Nooit de ander. Durf in je hart te kijken. Is het een moordkuil of een feestje daarbinnen. Hoe slaat jouw blij-meter uit. Niet alleen als je samen bent. Ook als je alleen bent. Er is geen verschil tussen binnen en buiten. Geen onderscheid tussen alleen of samen. We komen overal dezelfde uitdaging tegen. Ontdekken wie we zijn. Niet meer. Niet minder...