Blog skriebels dag 80 | 5 februari 2016

Ons lichaam is een wonderlijke staaltje vernuft. Optimaal functionerend bij 37,6 graden. Daarboven of daaronder zitten we ogenblikkelijk in de probleemzone. Met een harde boven- en ondergrens. Dankzij ons levensbehoudende en overduidelijke waarschuwingsysteem dat onfeilbaar en onophoudelijk verklikt wanneer we van onze ideale temperatuur lijn afdwalen hoeven we wonderbaarlijk weinig te doen om 37,6 te zijn. Hoeven eigenlijk alleen maar iets te laten. Ons er vooral niet mee bemoeien. Dat is het toverwoord. Gewoon laten gebeuren. We mogen beslist de boel verstieren. Niet teveel. Er is marge voor error. Maar een redelijke puinhoop is ingecalculeerd. Ondanks dreigende problemen komen we niet gauw in de problemen. Met een beetje opletten en een beetje goede wil kom je een heel eind. Het lichaam kan zichzelf volstrekt zelfstandig op orde houden. Zolang we niet teveel zand in de raderen strooien zitten we goed. De zaak een beetje onderhouden. Beetje verzorgen. Op tijd wat vastigheid naar binnen. Op tijd wat vloeibaars. Op tijd wat zuurstof. Af en toe wat liefde als kers op de taart. Mooi systeem. Het kiest voor het voordeel van de twijfel. Draait helemaal op vertrouwen. Vertrouwen in ons lichaam en vertrouwen dat we weten wat nodig is om ons ding te doen. Hoeven er niet mee bezig te zijn. Alleen wanneer het mis is. Dan is het alle hens aan dek. Want het verschil tussen leven en niet leven is maar een fractie en tegelijk een enorme ruimte. Afhankelijk van de kwaliteit van je keuzes. Hoe beter de kwaliteit hoe groter de ruimte. Net als adem halen of al die andere super complexe processen die elke seconde van ons leven plaats vinden zonder dat wij daar weet van hoeven te hebben. Sterker nog. Zou je het weten dan zou je van slag raken. Willen ingrijpen. En dat zou juist funest zijn. Het besef hoeveel kilo microben we met ons mee laten liften. Zou je ze onder een microscoop ontmoeten dan zou het idee van een blokje om lopen razendsnel door je heen schieten. Lelijke mormels. Maar onmisbaar voor onze gezondheid. Durven laten is de sleutel. Een beetje vuiligheid maakt ons sterker. Een beetje vreemdheid. Alles is erop gericht om ons vooruit te helpen. Een schappelijke serie blunders maakt ons wijzer. Alles draait om onbalans binnen grenzen die ons helpt groeien Grenzen zijn onmisbaar voor gezond leven. Grenzen lief hebben geeft je energie vleugels. De belangrijkste zaken draaien het beste zonder ingrijpen. Lopen het soepelste als je durft mee te stromen. Niet met je ogen dicht. Ogen open graag! The Nits zingt The Dream. And the wheel is turning. Lekker laten draaien dat wiel. Een wiel weet als geen ander hoe dat moet. Dat hoef je een wiel niet bij te brengen. Verloren energie die je handiger kunt inzetten. Af en toe smeren, dan draait het vanzelf wel...