Blog skriebels dag 100 | 25 februari 2016

DeWolff zingt Birth of the ninth sun. Een oudere vrucht van een nog steeds piepjonge en tegelijk zeer volwassen band die al jaren lang op het hoogste niveau inhoud geeft aan creativiteit. De gemiddelde leeftijd van PSV ligt fors hoger. Pablo, Luka en Robin plus een hele sloot bevriende muzikanten hebben laatst Paradiso onveilig gemaakt tijdens de release van hun jongste album Roux-ga-roux in Amsterdam. De belangrijkste rocktempel van ons land werd vakkundig op zijn kop gezet met vlammende passie en ongebreideld muzikaal meesterschap. Doen waar je goed in bent en daar trouw aan zijn levert aanstekelijk plezier op. Zuigt je publiek mee in een denderende show die van voor tot achter staat als een huis. Zoveel kwaliteit verdient meer zou je denken. Volle stadions. In het kleine zit het grootse verborgen. Dat hoeft er niet altijd uit te komen. Hoeft niet altijd door te dringen in de zichtbare werkelijkheid. Dat de mannen van DeWolff nog niet op de grootste podia landen staat los van de erkenning die ze genieten bij een groeiende schare van muziekliefhebbers die oor hebben voor het hart. Ze doen iets goeds. Ongeacht de schaal waarop ze dat doen. Net als die mantelzorger die onvermoeibaar de kont afveegt van een dierbare. Dag in dag uit. Of die glimlach van een onbekende op straat. Iemand die je voorlaat bij de kassa. Dat kleine goed doen houdt onze wereld bij elkaar. Dat doet ons goed. Dat is het bindmiddel voor een fijn samen. Dat is eigenlijk veel grootser dan het grootste gebaar voor een miljoenen publiek...