Blog skriebels dag 102 | 27 februari 2016

Iets doen vanuit een goed gevoel of iets doen om een goed gevoel te krijgen. Een wereld van verschil, terwijl de woorden nauwelijks verschillen. Iets doen om een goed gevoel te krijgen dat is dat principe van die beroemde wortel. Je jaagt iets na. Je verlangt ergens naar. Je wil iets. Iets wat er nu niet is. Dat goede gevoel is nog niet werkelijk. En dat woordje nog draagt de belofte in zich dat het gaat gebeuren maar die wortel blijft telkens net buiten je bereik. Om gek van te worden. Net niet. En dat woordje net heeft ook weer zo'n lading van dichtbij. Maar net niet is gewoon niet. Evenzeer als goed genoeg vaak de teleurstelling verbergt van net niet helemaal. Een doekje voor het bloeden om de aandacht af te leiden dat het gewoon niet goed is. Want gewoon goed daar draait het om. Dat het gewoon klopt. Niet kloppend genoeg want dan klopt het niet maar neem je genoegen met minder om er zelf weer een goed gevoel van te krijgen om het mindere gevoel te maskeren. Best ingewikkeld hoe we onszelf de hele tijd een rad voor ogen draaien. Je wordt er helemaal draaierig van om uiteindelijk van ellende maar weer vriendjes te worden met wat je eigenlijk niet wilt. Waar je niet voor tekent. Waar ze je niet midden in de nacht voor wakker mogen maken. Water bij de wijn maakt de wijn niet beter. Soms vraagt het lef om essenties ter harte te nemen en te volgen. Voor elkaar te boksen. Af te dwingen. Wat moet er minimaal in zitten. Zit het er niet in. Doe het niet, want je roept je eigen ongeluk over je af. Minimaal is minimaal. Ga daar niet mee marchanderen. Er is geen wisselgeld beschikbaar op dat punt. Rockbottom. Maak dat concreet dan gaat het je langzaam maar zeker steeds beter...