maandag 15 februari 2016
blog skriebels dag 91 | 16 februari 2016
Let me go. I don't wanna be your hero speelt door mijn geest. Family of the year zingt Hero. Ik ben verantwoordelijk voor mijn geluk. Ik ben niet verantwoordelijk voor jouw geluk. Die held kan ik niet zijn. Zou ik wel die held willen uithangen dan creƫer ik een probleem. Op dat moment veroordeel ik jou. Minacht ik jouw idee van geluk. Is voor mij ontzettend moeilijk om daar vanaf te blijven. Om toch niet in actie te komen om je te helpen een ander geluk te vinden. Iedereen weet zelf het beste wat goed voor je is. Of we er naar luisteren? Daarin schuilt nu juist onze ontwikkeling. Ik kan je inzicht geven en je laten voelen hoe het voelt om bij jezelf te zijn. Hoe dicht je bij jezelf staat. Hoe dicht je bij je eigen geluk bent. Of jouw geluk voor je werkt of dat jij moet werken voor jouw geluk. Hoe beter jij jezelf kunt voelen hoe meer jij jezelf kunt zijn. Beter jezelf kunnen voelen betekent meer rust in je leven. Meer stilte. Meer ruimte. Meer lichtheid in jouw realiteit. Niet om jouw realiteit lichter te maken. In de zin van onverschillig worden. Terugtrekken. Nee in de zin van meer zon in je bestaan. Hoeveel lichtheid gun je jezelf. Een mager zonnetje. En aanhoudend bang dat die verdwijnt. Of een stralende zon die elke dag popelt om je te warmen terwijl jij je uitdagingen aangaat. Niet weglopen maar onder ogen zien. Wijsheid putten. Ervaring opdoen. Meer mens worden. Sterker, nadrukkelijker aanwezig zijn. Vanuit plezier van binnenuit. Jouw vuur biedt warmte en inspiratie. Ik ben een uitnodiging aan anderen om helemaal jezelf te voelen. Met alle plussen en minnen. Door niets uit te sluiten. Helemaal van jezelf houden. Dan stroomt jouw liefde onverdund naar buiten. Als een verrukkelijk elixer dat de wereld aangenaam zonniger maakt. Je kunt iemand een tijdje ondersteunen als het lopen moeizaam gaat. Maar uiteindelijk lopen we zelf onze weg. In de zon of niet. Rechtop of krom gebogen. Voorwaarts of achterwaarts Op onze eigen manier. Dat mag je niemand afpakken. Je kunt wel laten zien of het fijn loopt. Of het aangenaam is. Daar een lichtje op zetten. Want de feiten laten blijken of het loopt voor jou. Aan jou de eer om je stappen te zetten. Met een licht of een zwaar gemoed. Dat maakt nogal verschil...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten