Blog skriebels dag 7 | 24 november 2015

Wakker worden is een zalige bezigheid. Het moment dat je dag zich nog een weg moet banen door je aandacht. Geluiden die voorzichtig materialiseren. Geuren die openbloeien. Structuren die onder je vingers ontluiken. Wassende aanwezigheid. Een eeuwigheid in een tel. Beseffen waar je bent. Wie je bent. Elke dag weer opnieuw. Net groundhog day. Hetzelfde net anders. Om tot een beter mens te komen. Dit is mijn thuis, de basis. Het resultaat van kiezen. En soms moet je keuzes maken die afschrikken. Die je liever niet maakt. Dit was een hele zware keuze. Maar kiezen is net zo natuurlijk als ademhalen. Een keuze valt. Telkens weer. Jij doet het of iets doet het. De beleving is radicaal verschillend. De uitkomst hetzelfde. Er gaat iets gebeuren, veranderen, ontstaan of openbaren. Geleidelijk of plotseling. Er volgt iets. En achteraf weet je het wel. Nothing else matters zingt Lucie Silvas. So close no matter how far. Fascinerend spul, leven. Een glimlach breekt door. Opletten levert veel moois op. Gisteren loopt door in vandaag. Ik loop en het leven volgt mij. Wijsheid vind je op onvermoede plaatsen. Nog op een vrachtwagen. Niets uitgezonderd. Zolang je maar durft te kijken. De antwoorden liggen voor het oprapen. De kunst is om de vragen te weten. Zijn is een groot mysterie. Heerlijk om daarin rond te dwalen...