Blog skriebels dag 11 | 28 november 2015

The psychedelic furs zingt Heaven. Heaven is the home of the heart. Voortkabbelende innigheid na een nacht zonder slaap. De soezende begeerlijkheid in mijn nabijheid maakt me gulzig. Passacaglia - a Bud and a slice (sloth) zingt Joe Jackson. Dat kan er wel bij. Een liedje met gulzigheid als thema. Zo'n samenloop doet je watertanden. Staat op Heaven and hell. Een minder bekend maar wel wonderschoon album, met teksten die druipen van spitsvondigheid. Een handelsmerk van Joe. In 2016 staat een optreden van hem op de rol met Doornroosje in Nijmegen als decor. Een vooruitzicht dat voorpret vooruit werpt als een fonkelende wolk. De verwondering slaat me om mijn geest met de jongste uren voor ogen. Hoe de afwezigheid van een leesbril de opmaat vormde voor een dine & taste feestje met allemaal lievelingsgerechten van het aardige Duitse meisje dat best haar bril wilde afstaan. Zinspelend op nutteloosheid. Haar oplossing was voorlezen of laten verrassen door lekkere hapjes. Het werd het laatste met van harte smikkelen en smullen als Lowieke de vos in zijn beste jaren. Nooit gerealiseerd dat de Fabeltjeskrant zo'n diepe groeven op mijn mentale plaat heeft ingebrand. Een lichtvoetig trauma waar je gelukkig goed mee voor de dag komt. Beweging in de kiem ontwaren helpt je om bij de les te blijven en meer voor elkaar te krijgen. Helpt om beter in de gaten te hebben wat onder het maaiveld broeit. Een Tai Chi moment liet dit inzicht rijpen. Inzicht ligt overal voor het oprapen. We worden omringd door overvloed. Tijd om een beetje stof tot nadenken te oogsten. Af en toe bukken is alles...