Blog skriebels dag 170 | 5 mei 2016

Morphine zingt I had my chance. Isobel Campbell & Mark Lonegan zingt Come on over (turn me on). Wisselende thema's in een hartklop. Van spijt naar zin. Van een deur dicht naar een deur open. Als de werking van je hart. Dat zorgt voor stuwing. Voor een constant pulserende stroom. Zolang je maar in de stroom zit ervaar je het voordeel. Buiten de stroom gebeurt weinig. Ben je die beste stuurlui. Waar ga je in zitten. In het verlies. In het tekort. Aan de kant. Of ga je zitten in je rijkdom. De overvloed die niet afhangt van gerealiseerde verbinding. Van iets deelbaars. Je mag ook ondeelbaar zijn. De nee is net zo belangwekkend als de ja. Blijf je in het midden dan kun je daar onbevangen gebruik van maken. Anders raak je meegesleurd door het ene of het andere. Dwing je jezelf om ergens deel van uit te maken, terwijl je al onderdeel bent. Karla Bonoff zingt Someone to lay down beside me. De IPod zit in een aparte groef. Alleen of samen. Allebei voordeel en nadeel. Wat sluit beter aan. Kun je jezelf blijven in de verbinding. Wat maak je ervan. Waarom wil je er iets van maken. Van waaruit kijk je. Van waaruit steek je het in. Eerlijk zijn. Verlangen kan een gangmaker en spelbreker zijn. Een zegen. Maar ook een rustverstoorder. Is er sprake van rust. Laat je vooral niet gek maken. Is onrust de heersende teneur? Leg die onrust dan eens bloot. Vouw het open. Begin met erkennen van die stemming. Waar reageert je meter op. Wat bevalt je niet. Is het werkelijke onrust of laat je je onrustig maken. Is het een aanzet tot actie of vooral een signaal dat je je laat vangen door een eigen gevoel van missen. Wat ontbreekt in het plaatje? Wat vind je niet compleet. The sabres of Paradise speelt Smokebelch II. Maakt deel uit van het Café del Mar contingent dat na Ibiza razendsnel in omvang toenam. Klanken die kleuren met zonsondergang en zalig achterover leunen. Niets doen. Niet teveel denken. Niet teveel willen. Doseren. Gelijkmatigheid beoefenen. The Verve zingt Catching the butterfly. My lucid dreams. My forgotten schemes. Obscure elegantie. Meer toelaten. Minder te verliezen. Meer spelen. Meer uitproberen. Jezelf meer de ruimte geven om te ontdekken waar het voor jou om gaat. Minder luisteren naar mijn angst. De vlinder vliegt. De vlinder strijkt neer. Niet permanent het een. Niet permanent het ander. Gratie in teerheid. Vrijheid in de beperking. Ontdekken waar het voor mij om draait. In vrijheid, vanuit het midden gaat dat meer vanzelf. Dansen met alle kanten van mezelf. Met licht en donker, terwijl Mozart in de achtergrond fluit en harp laat samenspelen in C. Mijn deur staat open. Stroomt buiten nu naar binnen of binnen naar buiten...