donderdag 29 november 2018

Escapades van een zelfonderzoeker deel 2

Eigenlijk zijn we niet de slimste wezens op aarde, ook al denken we van wel. We zijn bereid om de zwaarste lasten te torsen in de naam van vrijheid. Zelfs het woordje vrijheid is beladen. Staat op de hoogst mogelijke sokkel. Zo hoog dat we het onbereikbaar hebben gemaakt. Die vrijheid bestaat niet, maar we jagen er wel met zijn allen achteraan. Zijn nog steeds niet de jager-verzamelaar fase ontgroeid. Hoeveel echte vrijheid ben jij bereid op te geven om het idee van vrijheid te kunnen omarmen. Want vrij zijn we, alleen niet zoals wij ermee omgaan en continue in blijven volharden. Het verlangen naar vrijheid kan alleen bestaan, wanneer er sprake is van onvrijheid in onszelf. Jij niet vrij mag zijn van jou. Ook dat jou is beladen, net als het begrip vrijheid. Ontlading is het devies. Ontlading die ontstaat wanneer je jouw onrust, jouw onvrede, jouw ongenoegen volledig toelaat. Dat gaat niet zomaar. In een mum zijn we bereid om daar weer vanaf te stappen door er iets aan te willen doen. Onrust maakt onrustig. Dat willen niet. We slikken, rennen en meditereren ons suf om er vooral niet mee geconfronteerd te worden. Afwijzen is niet de weg naar harmonie. Je komt niet van druk af door jezelf onder druk te zetten dat je iets met die druk moet...


Anders met je eigen druk omgaan? www.insenzo.com

Geen opmerkingen:

Een reactie posten